مسیر حرکت تقریبآ مثل جاده چالوس بود با فرق اینکه تقریبآ هر 5 الی 6 کیلومتر ما یک کلیسا در مسیر دیدیم چیزی که برای من، دیدن این همه کلیسا در این مسیر جالب بود.

ساعت تقریبا 4 بعدظهر به محل پارک ملی Kinabalu رسیدیم.پس از پرداخت ورودی اجازه ورود به پارک به ما داده شد. پارک Kinabalu منطقه حفاظت شده است که به اصطلاح  (World Heritage Site) گفته می شود

اولین کاری که پس از ورود به پارک باید انجام داد، ثبت نام در دفتر پارک می باشد. در محیط پارک، تمام امکانات رفاهی برای اقامت بازدید کنندگان وجود دارد. از لوکس ترین امکانات، رستوران و نمایشگاه تاامکانات اقامتی معمولی مهیا شده است

پس از ثبت باید برای مجوز صعود اقدام می کردیم.ما طبق برنامه ریزی که کرده بودیم می خواستیم همان روز صعود را شروع کنیم وشب را در اولین پناهگاه باشیم ولی به دلیل اینکه مجوز صعود برای آنروز تمام شده بود (در روز به تعداد 120 مجوز صادر میشود) نتوانستیم وحتی برای روز بعد هم در لیست انتظار قرار گرفتیم وقرار شد در صورتی که تیمی نخواست انروز صعود انجام بدهد ما به جای انها صعود کنیم چیزی که من انتظارش را نداشتم، قله به ارتفاء 4095 و این همه مقررات برای صعود انجام دادن با هماهنگی که شد به ما محلی برای استراحت اختصاص داده شد. این محل ساختمانی بزرگ و یلای بود که در حقیقت محل معمولی حساب می امد ولی خیلی زیبا و تمیز بود.شب را در این محل استراحت کردیم.

فردا صبح طبق قرار به محل دفتر پارک رفتیم ولی خبری از کنسلی نبود. تصمیم گرفتیم با مدیرپارک صحبت کنیم. پس از کلی صحبت کردن و این که ما ایرانی هستیم مشکل حل شد

خلاصه مجوز صعود را گرفتیم ولی قرار شد بدلیل نبود جا درپناهگاه بالا کف سالن رستوران برای ما جاخواب بندازند وکه ما هم قبول کردیم. ما به همراه ما سه نفر انگلیسی و دو نفر چینی(یک نفر زن یک نفر مرد) بودن که انهاهم شرایط را قبول کردند، اماده حرکت شدیم.

وسایل را جمع و جور کردیم و وسایل اضافه را تحویل دادیم.به تیم 7 نفره ما یک راهنما اختصاص دادند.در ساعت 12 با ماشین به سمت محل شروع حرکت به سمت قله رفتیم. اولین چیزی که از راهنما به چشم می خورد یک کت پر بزرگ و کفشهای لاستیکی بود، مثل کفشهای ساده که برای صعود دیوار بیستون استفاده می شده یا الان هم میشود

لباسهای راهنما این اخطار را به من داد که باید هوای بالا حسابی سرد باشد ولی با ذهنیتی که از مالزی ما داشتیم متغایر بود، بیشتر مواقع ومیانگین هوا 30 درجه است، و ما لباس کافی نداشتیم. با این حال چاره ای نبود وصعود باید می کردیم. به خاطر بارندگی بودن و وجود مه درمسیر راهنما از تیم خواست که پانچو خریداری کنند.

>برای صعود به قله دو مسیر وجود دارد. یکی مسیر Mesilau Route و دیگری مسیرSummit Trail که این دو مسیر در ارتفاء 2740 به هم میرسند.

صعود از ارتفاء 1566 شروع می شود. مسیر تا ارتفاع 2800 کاملآ جنگلی ودر مسیر درختان بزرگ و تنومند، گلهای ارکید بسیار زیبا ، ابشارهای بزرگ و زیبا. و پناهگاهای کوچک به فاصله های 1 کیلومتر، به چشم می خورد.

اولین پناهگاه کوچک در ارتفاء 1981متر به اسم Pndok Kandisقرار داشت. پس از دو ساعت نیم در ساعت 2.30 بعدظهر من به همراه دوستم به پناهگاه اصلی رسیدیم اسم پناهگاه Laban Rata است. .درجه حرارت هوا +5 و ارتفاء 3200 متر بود.

منتظر انگلیسی ها شدیم بعد از نیم ساعت آنها هم رسیدن ولی خبری از چینیها نبود که انها هم پس از 9 ساعت صعود بالاخره با راهنما رسیدن پناهگاه تقریبا مثل پناهگاه شیرپلا بود ولی به مراتب تمیز تر و با امکانات بیشتر.

با صحبتهای راهنما قرار شد، ساعت 2.30 صبح به سمت قله حرکت کنیم که برای طلوع خورشید بر روی قله باشیم. زمان زیادی داشتیم برای همین زمان را به غذا خوردن وعکاسی و بازی گذراندیم

شب درجه حرارت نزدیک به صفر رسید. پس استراحت کوتاه، ساعت 2.30 به سمت قله حرکت کردیم.از اینجابه بعد مسیر کاملآ سنگی بود و تمام مسیر توسط طناب های بلند ثابت گذاری شده بود وقسمتی از مسیر درگیری با سنگ داشت.

پس از یک ساعت نیم به سمت بالا صعود کردن به قله Donkey Ear’s 4054m می رسیم که سمت راست ما قرار دارد.یک مقدار بالا تر به قله 4090ST John’s میرسیم که سمت چپ ما قرار داشت. به جز این قله هایKing Edward 4086m, King George 4062m, در منطقه قرار دارد. این دو کوه بدلیل دیواره ای بودن برای صعود نیاز به مجوز خاصی داشت و لازمه آن آشنای به دانش سنگ نوردی وداشتن تجهیزات ان بود.

در ارتفاع 3800 محلی بود که اسامی افراد صعود کننده رو چک می کردن این کار را با کارتهای که در پائن داده بودن انجام می دادن دلیل این کاراین بود که بعدآ در پایین گواهی صعود برای افراد صادر شود پس از دو ساعت نیم به قله رسیدیم قله ای سنگی با چشم اندازی بی نظیرکه به تمام مناطق اطرافش دید داشت .

پس از گرفتن عکس و دیدن منظره قشنگ طلوع خورشید به سمت پائین حرکت کردیم و مستقیم به پائین رفتیم در مسیر مناظرواقعآ زیبای دیدم و چون عجله ای نبود ساعت 4 بعدظهر به پائین رسیدیم پس از ارائه گزارش و گرفتن گواهینامه صعود و استحمام به شهر کینابالو برگشتیم ومن به خاطر مسئله شخصی همان شب به سمت کوالالومپور با هواپیما برگشتم و دوستم برای استفاده از دیگرامکانات دیگر این جزیره زیبا در ان شهر ماند. جزیره صبا به داشتن بهترین مناطق دنیا برای غواصی معروف است و خیلی از مردم از تمام نقاط دنیا برای غواصی به این جا می ایند

منبع گزارش: وبلگ کوهنوردان همت شمیرانhttp://shemirankooh.blogfa.com/

منبع عکس ها: نت